The story of stuff: flessen water

Enige tijd geleden werd de 'nieuwe' clip van The Story of Stuff gelanceerd op de 'dag van het water' (22 maart). Deze clip moest vooral bewustzijn creeren onder de Amerikanen over hun gebruik van plastic flessen water. In de clip zie je hoe grote organisaties de publieke opinie hebben beïnvloedt om zodoende maar flessen water te kunnen verkopen. Het is interessant om te zien hoe organisaties dat doen. Tijdens lezingen zeg ik altijd dat veel bedrijven groot zijn geworden door slecht te doen (zie ook Don Tapscott). Dit zal voor organisaties steeds moeilijker worden en uiteindelijk onmogelijk.

De film met de bijbehorende activiteiten heeft wel degelijk effect. Voor het eerst in jaren is er een omslag te zien in het gebruik van water. Tijdens een online poll bleek dat 29% van de ondervraagden de overstap hadden gemaakt van plastic flessen naar kraanwater.Toch is er nog steeds veel te winnen. Zo blijkt ook uit een persbericht van The story of stuff.

Cities and states are spending hundreds of millions of taxpayer dollars on bottled water, and that’s not to mention what’s spent to deal with all the plastic bottles that are thrown out,” said Leslie Samuelrich of Corporate Accountability International. “It sends the wrong message about the quality of the tap. What if we instead spent that money sup- porting public water systems or preventing water pollution in the first place?” The organization is releasing its sec- ond report on state spending on bottled water on March 23, calling on public officials to buck the bottle as was done last May in New York at their urging. (www.StopCorporateAbuse.org/Getting-States-Off-The-Bottle) (bron persbericht Story of Stuff)

Centrale vraag is natuurlijk waarom dat nu op Extend Limits komt? Het gaat mij vooral om het principe en de macht van organisaties over hun zij producten in de markt zetten. Het is een voorbeeld van hoe organisaties met grote marketingbudgetten markten sterk kunnen beïnvloeden. In mijn visie is deze wereld sterk aan het veranderen en zullen deze organisaties steeds minder succesvol zijn. Uiteindelijk hebben dit soort praktijken geen bestaansrecht meer. Misschien een utopisch wereldbeeld maar de ontwikkelingen in media en communicatie zorgen hiervoor. Wat denken jullie?