“Mass production begins.” Met die woorden kondigde het Chinese robotica-bedrijf Unitree Robotics de GD01 aan: een gigantische bestuurbare robot die kan lopen op twee én vier benen. Het internet reageerde voorspelbaar. Maar misschien moeten we iets rustiger kijken naar wat hier werkelijk gebeurt.
Op het internet heeft de toekomst al plaatsgevonden. Daar vinden we massaal reacties als:
- “De toekomst is begonnen.”
- “Transformers worden werkelijkheid.”
- “Binnenkort heeft iedereen zo’n ding.”
Maar, laten we vooral realistisch blijven en niet met de tech-hypes meerennen. Want dit is nog geen consumentenrevolutie
De GD01 is geen robot die binnenkort je boodschappen doet of je kinderen naar school brengt.
Het gaat voorlopig om:
- een extreem dure machine;
- beperkte productie;
- experimentele technologie;
- en vooral een demonstratie van technologische vooruitgang.
Volgens verschillende media ligt de prijs waarschijnlijk ergens rond de 600.000 dollar. (scmp.com)
“Mass production” betekent hier dus niet: massaal beschikbaar voor consumenten.
Het betekent vooral: we verlaten langzaam de pure prototypefase. En dat is alsnog interessant.
De echte boodschap zit niet in deze robot
De belangrijkste ontwikkeling is niet dat deze machine perfect werkt. De belangrijkste ontwikkeling is dat bedrijven als Unitree steeds sneller itereren. China beweegt momenteel extreem agressief in robotica: goedkoper, sneller, praktischer en minder voorzichtig dan veel Westerse bedrijven. Unitree deed dat eerder al met robotdogs en humanoids die plots veel goedkoper werden dan concurrenten verwachtten.
En precies daar zit misschien de echte verschuiving.
Niet: “de robot is perfect.” Maar: “de snelheid van ontwikkeling versnelt.”
We onderschatten technologie vaak op dezelfde manier
Bij bijna iedere technologische revolutie gebeurt hetzelfde.
- Eerst lachen we om de eerste versies.
- Daarna noemen we het een hype.
- Vervolgens kijken we vooral naar wat nog niet werkt.
Totdat de technologie ineens stilletjes bruikbaar wordt. Dat gebeurde met smartphones, elektrische auto’s, AI, drones en generatieve AI. De eerste versies waren vaak onhandig, duur en beperkt. Maar technologie ontwikkelt zich zelden lineair. Het kantelpunt komt meestal sneller dan verwacht.
Toch zit er ook veel marketing in deze video’s
En daar moeten we eerlijk over blijven. Robotica-demo’s worden vaak gemaakt in:
- gecontroleerde omgevingen;
- perfecte omstandigheden;
- met veel voorbereiding;
- en beperkte scenario’s.
Dat zagen we recent ook bij humanoid robots die “zelfstandig” slaapkamers opruimden in extreem overzichtelijke ruimtes.
De stap van: “indrukwekkende demo” naar “betrouwbare dagelijkse realiteit” is gigantisch.
Misschien is de grootste verandering psychologisch
Want zelfs als deze machines voorlopig nog beperkt blijven, verandert er iets fundamenteels.
De grens tussen sciencefiction en realiteit schuift op.
Een generatie groeit straks op in een wereld waarin:
- humanoid robots normaal zijn;
- AI gesprekken voert;
- machines zelfstandig bewegen;
- en robots fysiek samenwerken met mensen.
Dat verandert niet alleen industrieën. Dat verandert ook ons idee van wat “normaal” is.
En misschien is dát de echte toekomstvraag Niet: “Wanneer heeft iedereen een mecha-robot?”
Maar: hoe snel wennen we eraan dat machines steeds menselijker bewegen, reageren en samenwerken?
Want technologie verandert de wereld vaak twee keer: eerst praktisch; daarna cultureel.
En cultureel zijn we misschien al veel dichter bij die toekomst dan we denken