Het 'generatie gat' en de rol van media

In de onderstaande documentaire wordt gekeken hoe de verschillende generaties omgaan met communicatie. De generaties geboren in bijvoorbeeld de jaren 50 gingen heel anders om met nieuws, literatuur en hadden op andere manieren contact met vrienden. De huidige generatie jongeren doen dit voornamelijk digitaal en hechten veel minder waarde aan bijvoorbeeld gevestigde nieuwsbronnen. Tevens gebruiken zij verschillende online bronnen om hun mening over een specifiek item te vormen en delen dit vervolgens met vele anderen. Ook op het gebied van het delen van informatie is er een groot verschil tussen jongeren en ouderen. De generaties jongeren delen veel meer online. Ze delen zelfs informatie waarvan ouderen zullen zeggen dat het privé informatie is.

In een tijdperk waarin verandering de enige constante is en de snelheid ervan met de dag lijkt toe te nemen is het de vraag hoe ouderen deze verandering kunnen (en moeten) blijven volgen? Zullen ouderen net als jongeren veel meer een actieve houding rond media moeten ontwikkelen? Een belangrijke vraag nu media ervoor zorgt dat communicatie zich ontwikkelt naar een bi-directionele activiteit. Wat het altijd al hoorde te zijn maar door massamedia onder druk is komen te staan. Het passief consumeren van informatie begint in toenemende mate te verliezen van het actief participeren in de online wereld. Dit is een geheel andere wereld voor ouderen die gewend zijn aan het passief consumeren van informatie. Wat de grote nieuwsbronnen en organisaties communiceerden werd als waarheid gezien. Tenminste dat beeld is er als we terug kijken naar de wereld van communicatie. En juist die traditionele nieuwsbronnen hebben het anno 2009 erg zwaar. En wat gebeurt er met privacy?

Het grote gevaar wat schuilt in de snelle technologische vooruitgang is dat er een scheiding ontstaat tussen de 'online community' en de 'nonline community'. Een online community die niet accepteert dat gevestigde organisaties voor hen bepalen wat ze zien. En generaties die alles 'on demand' en persoonlijk wil tegenover een generatie die deze wensen niet of minder heeft. Dit omdat ze dit niet gewend zijn. Zelf denk ik dat uiteindelijk de scheiding tussen de generaties zal meevallen. We zien nu al een toenemende groep ouderen online actief. Het is zelfs de groep mensen die de tijd hebben om online veel zaken uit te zoeken. Dit hoor ik steeds vaker in gesprekken bij organisaties. Hier wordt aangegeven dat ze de meeste 'last' hebben van ouderen die online allerlei informatie verzamelen en hiermee richting organisaties acteren. Met het toenemende gebruiksgemak van technologie en de humanisering in het gebruik ervan wordt voor ouderen de drempel tot het gebruik van, en nieuw gedrag richting, media steeds lager. Hierdoor zal naar mijn mening de scheiding tussen online en nonline zeer beperkt zijn.

Wat denken jullie?