Happy Planet Index: Nederland op plaats 67

De Happy Planet Index kijkt niet naar de pure economische groei van een land. Men kijkt naar de efficiency van een land in haar gebruik van natuurlijk hulpstoffen. De index combineert welzijn van inwoners van een land en hoeveel resources (ecologische voetdruk) men daarvoor gebruikt. Nu weten we inmiddels dat de Nederlander op plaats 9 staat als de bewoner op de planeet die het meeste de aarde uitwoont (gestegen vanaf plaats 11). De uitkomst van de meeting met betrekking tot de Happy Planet Index zal dan ook niet al te best zijn.

De gelukkige winnaar is Costa Rica. Hiermee handhaaft dit land haar koppositie. 

We staan dus uiteindelijk op plaats 67 op de wereldranglijst met betrekking tot HPI. Kunnen we daar trots op zijn als enorm rijk land?

We kunnen wel een aantal grote vraagtekens zetten bij de ranglijst. Want laten we even kijken welke landen er boven Nederland staan. Syrie, Irak, Argentinie, China enzovoort. Tja, twijfelachtige landen zou je zeggen en dat zegt men zelf ook: those countries that do best are not who you might expect. None of the top ten countries ranked by overall HPI score are among the world’s richest – in fact amongst the top 40 countries by overall HPI score, only four countries have a GDP per capita  of over $15,000. The highest ranking Western European nation is Norway.

Veel mensen worden boos als ze over de Happy Planet Index lezen. Er zijn dan ook veel pittige reacties over de uitkomst. Laten we nog even de berekening erbij pakken: HPI = (voldoening in het leven x levensverwachting) / ecologische voetafdruk. Naast deze berekening heb ik ook nog de vele (boze) reacties gelezen online en geprobeerd wijs te worden wat het nu precies is. 

Er is volgens mij een probleem met de HPI en dat is vooral een definitieprobleem. Als ik alles uitpluis en het rapport erop nalees dan is het dus vooral een efficiency index. Toch blijkt dat niet vanuit de naamgeving en berichten omtrent de uitslag. Hoeveel geluk haalt een land uit de beschikbare natuurlijke bronnen, dat is volgens mij de essentiele vraag die hier gesteld wordt. Dus in hoeverre staat het welzijn in een land in verhouding tot het gebruik van natuurlijk grondstoffen. 

Het is goed dat men hiernaar kijkt lijkt mij. Al mag dit naar mijn mening natuurlijk niet de ultieme welzijns indicator zijn. We zijn duidelijk zoekende hoe we groei, waarde, natuur en welzijn in kaart kunnen brengen. De HPI is niet het ultieme doel maar een voorbeeld van anders denken.