We leven in een wereld die steeds beter wordt in optimaliseren. Maar optimalisatie is niet hetzelfde als vooruitgang.
Bij Extend Limits geloven we dat echte innovatie begint waar comfort stopt.
Er is iets vreemds aan de wereld waarin we leven.
Alles wordt sneller, efficiënter, slimmer, en toch lijkt er soms iets te verschuiven.
Niet iets tastbaars. Niet iets wat je kunt meten.
Maar iets wat je voelt, ergens onder de oppervlakte.
Alsof we steeds beter worden in functioneren,
maar af en toe vergeten hoe het is om echt te leven.
Jaren geleden hoorde ik het nummer New Born van Muse.
Ik begreep het nummer niet volledig, maar het liet me niet los.
Er zat iets in wat schuurde.
Alsof het geen muziek was, maar een onderliggende vraag.
Is dit het nou?
We groeien op in systemen die ons leren hoe we moeten leven.
Wat verstandig is. Wat normaal is. Wat veilig is.
We leren optimaliseren. Controleren. Presteren.
Maar minder vaak leren we hoe iets voor ons persoonlijk echt voelt.
En ergens onderweg ontstaat er een keuze.
Blijf je binnen de lijnen die voor je zijn getekend?
Of wijk je af — zonder precies te weten waar je uitkomt?
Het gekke is: de meeste mensen zijn niet bang om te falen.
Ze zijn bang om buiten de norm te vallen.
En misschien ligt daar juist iets essentieels.
Want het grootste risico is niet dat je te veel probeert.
maar dat je langzaam verdwijnt in iets wat comfortabel is en toch niet helemaal vervult.
Een leven dat klopt op papier,
maar nergens schuurt.
Voor mij zit er iets in intens leven. Niet als extremiteit.
Maar als bereidheid om soms keuzes te maken die niet volledig rationeel zijn.
Niet om op te vallen.
Maar om te voelen dat je er bent.
Maar daar zit ook een grens.
En die grens ken ik.
Want wie altijd het uiterste zoekt,
kan zichzelf ook kwijtraken in die zoektocht.
Er is een dunne lijn tussen intensiteit en uitputting.
Tussen leven op het scherpst van de snede
en jezelf langzaam leegtrekken.
Misschien ligt de echte uitdaging niet in steeds verder gaan,
maar in het bewust kunnen schakelen.
Weten wanneer je verdiept,
en wanneer je loslaat.
Wanneer je versnelt,
en wanneer je vertraagt.
En dat is het moeilijkste wat er is.
Misschien betekent opnieuw beginnen niet dat je een ander leven kiest.
Maar dat je weigert genoegen te nemen met een halve versie van jezelf.
Dat je blijft onderzoeken wat voor jou echt voelt.
Ook als dat niet altijd logisch is.
Ook als dat schuurt.
Want uiteindelijk blijft er maar één vraag over:
Leef je werkelijk —
of functioneer je alleen?
Over New Born - Muse (2001, Album Origin of Symmetry)
Er zijn nummers die je hoort en nummers die fungeren als een spiegel voor jezelf. New Born van Muse behoort tot de laatste categorie. Het is een anthem voor wie weigert zichzelf te beperken, die het onbekende opzoekt en niet tevreden is met middelmatigheid. Het nummer gaat impliciet over de angst en spanning tijdens het opgroeien in een wereld vol technologische 'vooruitgang' en maatschappelijke druk.
Disclaimer:
Tekst is een persoonlijke reflectie van futurist Tony Bosma op hoe hij keuzes maakt en betekenis zoek. Over het constant verleggen van grenzen, zichzelf verwonderen en wat hij met zijn organisatie Extend Limits, challenge the status quo, doet. Echt leven is belangrijker dan perfect functioneren. Dit gaat niet over anderen of hun keuzes.
