De toekomst van de muziekindustrie

De historie van de muziek: Voor het elektronische tijdperk waren muzikanten afhankelijk van optredens waarmee zij hun geld konden verdienen, een zeer eenvoudig businessmodel. Door de technische ontwikkelingen en de uitvinding van de geluidsdragers zoals LP, CD en DVD is er veel veranderd. De platenmaatschappijen deden hun intrede en het verdienmodel verschoof van optredens naar de verkoop van de geluidsdragers. Door het ontbreken van kopieermogelijkheden kon dit model in stand gehouden worden. De tape deed de eerste aanval maar dit werd afgekocht door een heffing op de tapes te verzorgen.

Nu is er nieuwe technologie die het vertrouwde businessmodel onderuit haalt. Is er dan wetgeving en heffingen nodig om een achterhaald businessmodel in stand te houden? Deze bedrijfstak gaat voorbij aan de marketingkracht van het internet en andere mogelijkheden die het internet biedt en is niet in staat om zichzelf aan de gevestigde businessmodellen te ontworstelen. We zitten in een transitie periode en is het verstandiger om de kansen op te pakken in plaats van de introductie van nieuwe wet en regelgeving om oude businessmodellen in de hand te houden. Dit leidt tot een continue frictie tussen de klant en de leverancier.

In de eerste video geeft Richard Conlon, vice president van New Media Licensing van BMI aan dat er nu een belangrijke verschuiving plaatsvind van het downloaden naar online access van muziek. Het gaat bij de jeugd niet meer om het bezit van de muziek maar de (online)beschikbaarheid van de muziek. Hij geeft aan dat we nu in een transitiefase zitten en de online radio een grote vlucht gaat krijgen. Hiervoor gaan gebruikers betalen om toegang te krijgen tot muziek.

Het idee alleen al om wet en regelgeving te introduceren om oude businessmodellen in stand te houden is totale onzin. Kijk maar eens naar de volgende analogie in de supermarkt. Ik stel me voor dat de supermarken dan ook heffing gaan betalen om de kleine middenstand op de been te houden. Dit lijkt me niet de bedoeling. Een kritische lezer zal aangeven dat deze analogie niet geldt aangezien dit niets te maken heeft met het illegaal kopiëren van muziek. Voor dat argument ben ik niet gevoelig omdat het huidige (oude) businessmodel volledig gestoeld is op de introductie van destijds nieuwe technologie: de geluidsdragers. Door een de introductie van andere technologie, het internet is nu de zaak aan het veranderen.

Laat de muziekindustrie alternatieven onderzoeken en de kansen van deze nieuwe technologie aangrijpen in plaats van de politiek te bewegen om een heffing op het internetgebruik te voeren. Volgens mij loopt iTunes goed. Ik hoop niet dat de politiek gaat zwichten voor dit verzoek wat dan ken ik er nog wel een paar die aanspraak willen maken op het geld dat dan in de kas komt!

De tweede video is een eyeopener, aangebracht door Martijn Verhoeven. Hierin geeft Mike Masnick heel concreet aan hoe de band Trent Reznor omgaat met het de nieuwe mogelijkheden en hoeveel geld ze hiermee verdienen. Mike hanteert een eenvoudig model: CwF + RtB = $$$$$ (Connect with Fans + Reason to Buy). Laat je inspireren.

Lukt het de muziek industrie niet om nieuwe succesvolle businessmodellen te ontwikkelen, dan kunnen de bands en de muziekmakers altijd nog terug naar businessmodel 1 (zo denkt de interviewster er ook over, gelukkig), terug naar de goede oude tijd en een optreden bij de kroeg om de hoek! Waarschijnlijk kun je daar niet van rondkomen, maar dan moet je nadeken over andere inkomstenbronnen (Trent Razor haalde in minder dan 30 uur $750.000 op!). Ik ben benieuwd hoe jullie hierover denken.

Zie meer op www.nu.nl En lees meer over Trent Rezno op www.techdirt.com