De technologische uitdaging is niet technisch van aard

De technologische uitdaging is niet technisch van aard We creëren een wereld waarin de slimste persoon in de kamer de kamer zelf is. Waar economieën ontstaan tussen computers zonder menselijke tussenkomst. Waar creatie en productie in de handen van een ieder komen. 3D printing brengt huizen, organen, voedsel en wapens naar de printer. En technologie kent onze behoeften eerder dan wij zelf.

Apps die depressie detecteren en wetgeving die het mogelijk maakt dat artsen apps voorschrijven in plaats van medicijnen. Auto’s die zelf rijden en software die rechters kan vervangen, robots thuis uitprinten voor minder dan 1000 dollar. Er zijn al draadloze headsets met diensten zoals MyndPlay, die je hersenactiviteit monitoren om de content vervolgens aan te passen op basis van jouw emotie. Wetenschappers zijn erin geslaagd om ‘in te breken’ in iemand’s hersenactiviteit en koopsignalen te identificeren. De eerste organisaties halen productie weer terug naar het eigen land om het vervolgens door robots te laten uitvoeren. Met de versmelting van technologie en het menselijk lichaam kunnen hackers verdergaan dan alleen data stelen. Immers, als ze satellieten kunnen hacken dan ook een pacemaker.

Leon Panetta, de vertrekkende minister van Defensie van de VS, waarschuwt ons aan het begin van 2013 voor een digitaal Pearl Harbour. In een wereld waarin technologie volgens de vertrouwensmonitor van Edelman het meest vertrouwd wordt, neemt de afhankelijkheid ervan zienderogen toe. Creëren wij een wereld waarin, wij als mens, volledig overtroffen worden door technologie? Het zijn menselijke handen en hersenen die de technologie van vandaag maken. De vraag is hoe lang nog?

Twee experts op het gebied van technologie en productiviteit van MIT Center of Digital Business stelden dat de mens het aan het verliezen is van de machine. In hun ebook ‘Race against the Machine’, geven ze aan dat er meer banen worden gecreëerd voor machines dan voor mensen. Ook het Centre for the Study of Existential Risk (CSER) kwam onlangs in actie met een onderzoek naar de risico’s van de snelle technologische ontwikkelingen. Centrale vraag is in hoeverre we kunnen onderzoeken wat de effecten zijn van digitalisering en robotisering? Immers al onze aannames worden op dit moment uitgedaagd.

Nu kunt u denken dat ik negatief ben over de vele technologische ontwikkelingen. Dat ben ik niet. Juist niet zelfs. Wel is het tijd voor visie en het bewustzijn dat de uitdaging ligt in de toepassing van technologie vanuit een nieuwe tijdsgeest. Een nieuw paradigma.

De grootste uitdaging die we als mensheid op het gebied van technologie hebben is niet een technische. Het is vooral een mindset en toepassing. We bevinden ons op een dunne scheidslijn. Gaan we de nieuwe technologische mogelijkheden toepassen vanuit ons bestaande en zo veelvuldig omarmde paradigma van consumptie en groei of vanuit menselijke maat en balans? Zoals gezegd is deze keuze essentieel voor de wereld die we nu aan het vormen zijn.

Het advies uit het boek ‘Race of the Machines’ is: technologie ontwikkelen die complementair is en niet concurrerend. Laten we ons in dit technologische geweld niet verliezen in de mogelijkheden van techniek, maar hem gebruiken voor de realisatie van verbinding, balans en menselijke maat.

De onderstaande video is van de serie Black Mirror (Charlie Brooker).